راهنمای جامع روانسازهای سرامیک.
روانساز (دفلوکولانت یا دیسپرسنت) ماده شیمیایی است که برای کاهش ویسکوزیته دوغاب سرامیک و بهبود خواص رئولوژیکی آن استفاده میشود. در فرآیند تولید کاشی و سرامیک، مواد اولیه معدنی با آب مخلوط شده و دوغاب تشکیل میدهند. بدون روانساز، ذرات معدنی تمایل به تجمع و لخته شدن دارند که منجر به افزایش ویسکوزیته و مشکلات فرآیندی میشود. روانسازها با ایجاد بار الکتریکی یکسان روی سطح ذرات، نیروی دافعه بین آنها ایجاد کرده و از تجمع جلوگیری میکنند. کیمیا سرام زرین روانسازها را در سه نوع اصلی عرضه میکند: سدیم تریپلیفسفات (STPP)، سدیم هگزامتافسفات (SHMP) و روانسازهای پلیمری.
مهمترین مزیت یک روانساز خوب، پایداری ویسکوزیته دوغاب در طول دورهی نگهداری است. بدون روانساز مناسب، دوغاب در فاصلهی میان آمادهسازی تا اسپریدرایر بهتدریج غلیظ میشود؛ رفتار آن تغییر میکند، اپراتور برای جبران آب اضافه میکند و در نتیجه دانسیتهی دوغاب افت میکند. یک دوغاب بهخوبی دیسپرسشده بهجای آن، ویسکوزیته و دانسیتهی خود را حفظ میکند و دچار تهنشینی نمیشود. روانسازهای کیمیا سرام زرین این پایداری را با نیاز کمتر به مجموع مادهی روانکننده نسبت به سیستمهای مرسوم فراهم میکنند. در کنار این پایداری، در آزمونهای انجامشده روی دوغاب سرامیک کاهش مصرف آب دوغاب تا ۵ درصد نیز گزارش شده که به صرفهجویی در انرژی اسپریدرایر میانجامد. این نتایج معمول هستند و انتخاب نوع و دوز مناسب روانساز به نوع مواد اولیه، pH دوغاب و شرایط خط بستگی دارد؛ تیم فنی کیمیا سرام زرین آن را برای هر خط بهینه میکند.
تفاوت STPP و SHMP چیست؟
STPP (سدیم تریپلیفسفات) معمولاً برای دوغاب بدنه و SHMP (سدیم هگزامتافسفات) برای دوغاب لعاب مناسبتر است. انتخاب دقیق بستگی به نوع مواد اولیه و شرایط فرآیندی دارد.